bandage

ˈbændɪdʒ

noun

bandaż

ˈbandaʂ· rzeczownik

Also

opatrunek(m)

Definition

A strip of material used to cover and protect an injury.

Examples

The nurse applied a clean bandage to the wound.

Pielęgniarka założyła czysty bandaż na ranę.

You should change the bandage daily to prevent infection.

Powinieneś zmieniać opatrunek codziennie, aby zapobiec infekcji.

Synonyms

dressing plaster wrap

Collocations

apply a bandagechange a bandagesterile bandage

verb

bandażować

bandaˈʐɔvat͡ɕ· czasownik

Also

opatrywać

Definition

To cover an injury or part of the body with a strip of material.

Examples

He quickly learned how to bandage his own cuts.

Szybko nauczył się bandażować własne skaleczenia.

The medic bandaged the soldier's leg on the battlefield.

Medyk opatrzył nogę żołnierza na polu bitwy.

Synonyms

dress wrap bind

Collocations

bandage a woundbandage an armbandage up

Discover more words

This word is part of a curated base of over 20,000 English words with Polish translations, IPA pronunciation, definitions, and examples. Find it on today's puzzle board!

Swipe to trace the word

Play today's puzzle