C1
conclusive
kənˈkluːsɪv
adjective
rozstrzygający
Also
przekonującyostateczny
Definition
Providing a final answer or decision; undeniable and settling a matter.
Examples
The DNA evidence was conclusive and led to his conviction.
Dowody DNA były rozstrzygające i doprowadziły do jego skazania.
We need more conclusive proof before making a final decision.
Potrzebujemy bardziej przekonującego dowodu, zanim podejmiemy ostateczną decyzję.
Synonyms
Collocations
conclusive evidenceconclusive proofconclusive results
Discover more words
This word is part of a curated base of over 20,000 English words with Polish translations, IPA pronunciation, definitions, and examples. Find it on today's puzzle board!
Swipe to trace the word
V
I
S
K
E
U
L
E
M
N
C
C
O
M
O
N