← Home
C1

objector

əbˈdʒektə

noun

oponent

ɔˈpɔnɛnt· rzeczownik
Also
przeciwnik(m)sprzeciwiający się(m)
Definition

A person who expresses opposition to something, especially officially or publicly.

Examples
He was a conscientious objector and refused to join the army.
Był obdżektorsem (osobą odmawiającą służby wojskowej ze względu na sumienie) i odmówił wstąpienia do armii.
The planning committee heard from several objectors to the new development.
Komisja planowania wysłuchała kilku przeciwników nowej inwestycji.
Synonyms
opponentdissenterprotester
Collocations
conscientious objectorvocal objectortax objector
Discover more words

This word is part of a curated base of over 20,000 English words with Polish translations, IPA pronunciation, definitions, and examples. Find it on today's puzzle board!

Swipe to trace the word

T
O
E
F
R
C
J
I
V
U
O
B
R
N
L
O
Play today's puzzle