B2
attempt
/əˈtempt/
verb
próbować
/ˈprubɔvat͡ɕ/· czasownikRównież
usiłować
Definicja
To try to do something, especially something difficult.
Przykłady
He attempted to break the world record.
Próbował pobić rekord świata.
They attempted to escape from prison.
Usiłowali uciec z więzienia.
Kolokacje
attempt to doattempt to escapeattempt murder
noun
próba
/ˈpruba/· rzeczownikRównież
usiłowanie(n)
Definicja
An act of trying to do something, especially something difficult.
Przykłady
His first attempt was unsuccessful.
Jego pierwsza próba była nieudana.
They made an attempt to climb the mountain.
Podjęli próbę wejścia na górę.
Kolokacje
make an attemptmurder attemptsuicide attempt
Formy słowa
attemptedpast simpleattemptingpresent participleattemptsthird person singular
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
V
A
F
W
N
M
P
G
U
A
E
T
B
A
T
T