← Baza słów
C1

buckle

ˈbʌkl

noun

klamra

ˈklamra· rzeczownik
Również
sprzączka(f)
Definicja

A fastener, typically made of metal, consisting of a frame with a movable pin, used for joining two ends of a belt or strap.

Przykłady
He adjusted the buckle on his belt before leaving the house.
Poprawił klamrę w pasku, zanim wyszedł z domu.
The old suitcase had two leather straps with brass buckles.
Stara walizka miała dwa skórzane paski z mosiężnymi sprzączkami.
Synonimy
claspfastenercatch
Kolokacje
belt buckleshoe buckleseat belt buckle

verb

zapinać

zaˈpʲinat͡ɕ· czasownik
Również
ugiąć się
Definicja

To fasten with a buckle, or to bend or collapse under pressure.

Przykłady
Please buckle your seatbelt before the plane takes off.
Proszę zapiąć pasy bezpieczeństwa przed startem samolotu.
The old bridge began to buckle under the weight of the heavy truck.
Stary most zaczął się uginać pod ciężarem ciężarówki.
Synonimy
fastenclaspcollapse
Kolokacje
buckle upbuckle under pressurebuckle one's belt
Odkryj więcej słów

To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!

Swipe to trace the word

E
B
C
N
L
K
M
J
C
T
U
P
B
U
U
J
Zagraj dzisiejszą planszę