B2
coincidence
/kəʊˈɪnsɪdəns/
noun
zbieg okoliczności
/zbʲɛk ɔkɔˈlʲit͡ʂnɔɕt͡ɕi/· rzeczownikRównież
koincydencja(f)
Definicja
the fact of two things happening at the same time by chance, in a surprising way
Przykłady
a strange/an extraordinary/a remarkable coincidence
dziwny/niezwykły/niezwykły zbieg okoliczności
Synonimy
Kolokacje
by coincidencepure coincidencehappy coincidence
Formy słowa
coincidencesplural
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
L
U
C
O
E
S
I
E
N
C
N
H
E
D
I
C