B2
command
/kəˈmɑːnd/
verb
rozkazywać
/rɔskaˈzɨvat͡ɕ/· czasownikRównież
dowodzićwładać
Definicja
To give an order, or to have authority over something.
Przykłady
The officer commanded his troops to advance.
Oficer rozkazał swoim oddziałom posuwać się naprzód.
She commands respect from her colleagues.
Ona wzbudza szacunek u swoich kolegów.
He commands a large army.
Dowodzi dużą armią.
Kolokacje
command respectcommand attentioncommand a view
noun
rozkaz
/ˈrɔskas/· rzeczownikRównież
dowództwo(n)znajomość(f)
Definicja
An authoritative order, or the ability to control something.
Przykłady
The soldiers followed the general's command.
Żołnierze wykonali rozkaz generała.
He took command of the unit.
Objął dowództwo nad jednostką.
She has an excellent command of English.
Ona ma doskonałą znajomość angielskiego.
Kolokacje
in commandat your commandcommand post
Formy słowa
commandedpast simplecommandingpresent participlecommandsthird person singular
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
A
M
D
U
S
N
M
S
C
O
O
A
K
U
I
I