C1
desolation
/ˌdɛsəˈleɪʃn/
noun
spustoszenie
Również
pustka(f)rozpacz(f)
Definicja
A state of complete emptiness or destruction; great unhappiness or loneliness.
Przykłady
The war left the city in utter desolation, with buildings reduced to rubble.
Wojna pozostawiła miasto w całkowitym spustoszeniu, z budynkami zamienionymi w gruzy.
She felt a profound sense of desolation after losing her entire family.
Czuła głębokie poczucie rozpaczy po stracie całej rodziny.
Synonimy
Kolokacje
utter desolationscene of desolationfeeling of desolation
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
O
R
N
O
V
O
A
I
E
S
L
T
D
O
T
I