C1
discredit
/dɪsˈkrɛdɪt/
verb
zdyskredytować
Również
podważyćskompromitować
Definicja
To cause people to stop believing in someone or something, or to harm their reputation.
Przykłady
The scandal threatened to discredit the entire political party.
Skandal groził zdyskredytowaniem całej partii politycznej.
His testimony was discredited by new evidence.
Jego zeznania zostały podważone przez nowe dowody.
Kolokacje
discredit a claimdiscredit a witnessdiscredit an argument
noun
dyskredytacja
Również
utrata reputacji(f)
Definicja
The state of having lost the respect or trust of others.
Przykłady
The politician brought great discredit upon himself.
Polityk ściągnął na siebie wielką dyskredytację.
His actions brought discredit to the entire organization.
Jego działania przyniosły utratę reputacji całej organizacji.
Kolokacje
bring discreditfall into discreditpublic discredit
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
V
S
C
R
O
I
D
E
N
E
T
D
F
S
B
I