B2
dismiss
/dɪsˈmɪs/
verb
odrzucać
/ɔdˈʐut͡sat͡ɕ/· czasownikRównież
zwalniaćoddalać
Definicja
To send someone away or allow them to leave, or to decide that something is not important and not worth considering.
Przykłady
The judge dismissed the case.
Sędzia odrzucił sprawę.
She was dismissed from her job for misconduct.
Została zwolniona z pracy za niewłaściwe postępowanie.
He dismissed the idea as ridiculous.
Odrzucił ten pomysł jako niedorzeczny.
Kolokacje
dismiss an ideadismiss a casedismiss an employee
Formy słowa
dismissedpast simpledismissingpresent participledismissesthird person singular
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
A
O
D
H
B
O
P
I
A
S
S
M
S
H
S
I