B1
drum
/drʌm/
noun
bęben
/ˈbɛmbɛn/· rzeczownikRównież
perkusja(f)
Definicja
A musical instrument, especially one consisting of a skin stretched tightly over a round frame, played by beating with the hand or a stick.
Przykłady
He plays the drums in a band.
On gra na perkusji w zespole.
The sound of the drum echoed through the valley.
Dźwięk bębna rozniósł się echem po dolinie.
Kolokacje
play the drumsdrum kitbass drum
verb
grać na bębnie
/ɡrat͡ɕ na ˈbɛmbɲɛ/· czasownikRównież
bębnić
Definicja
To beat a drum, or to make a continuous rhythmic sound by hitting a surface repeatedly.
Przykłady
He was drumming his fingers impatiently on the table.
Niecierpliwie bębnił palcami o stół.
The rain drummed against the windowpane.
Deszcz bębnił o szybę.
Kolokacje
drum fingersdrum up supportdrum a rhythm
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
P
M
E
M
W
D
R
U
K
O
T
U
G
A
J
O