C1
eminence
/ˈɛmɪnəns/
noun
wybitność
Również
dostojeństwo(n)wyniosłość(f)
Definicja
Fame or acknowledged superiority within a particular sphere; also, a piece of rising ground.
Przykłady
His eminence in the field of physics was undeniable.
Jego wybitność w dziedzinie fizyki była niezaprzeczalna.
They spotted the small village from an eminence overlooking the valley.
Dostrzegli małą wioskę z wyniosłości górującej nad doliną.
Kolokacje
scholarly eminencemoral eminenceHis Eminence
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
O
I
E
A
W
H
E
F
E
N
N
I
V
C
M
E