A2
fight
/faɪt/
verb
walczyć
/ˈvalt͡ʂɨt͡ɕ/· czasownikRównież
bić się
Definicja
To take part in a violent struggle involving physical force, or to try very hard to achieve or prevent something.
Przykłady
They fought bravely for their country.
Walczyli dzielnie za swój kraj.
The children were fighting over a toy.
Dzieci biły się o zabawkę.
Kolokacje
fight forfight againstfight a battle
noun
walka
/ˈvalka/· rzeczownikRównież
bójka(f)
Definicja
A violent confrontation or struggle, or an argument.
Przykłady
The fight lasted for hours.
Walka trwała godzinami.
They had a big fight about money.
Mieli dużą bójkę o pieniądze.
Kolokacje
a fair fighta street fighta losing fight
Formy słowa
foughtpast simplefightingpresent participlefightsthird person singular
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
I
T
H
S
N
J
I
D
H
T
U
W
G
I
F
O