C1
frontier
ˈfrʌntɪə
noun
granica
Również
pogranicze(n)rubież(f)
Definicja
A border separating two countries, or the extreme limit of settled land beyond which lies wilderness. Also, the limit of knowledge or achievement in a particular area.
Przykłady
They crossed the frontier into a new country.
Przekroczyli granicę do nowego kraju.
Space is often called the final frontier.
Kosmos często nazywany jest ostateczną granicą.
Scientists are pushing back the frontiers of medical knowledge.
Naukowcy przesuwają granice wiedzy medycznej.
Kolokacje
final frontiernew frontiertechnological frontier
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
D
A
R
O
R
S
F
N
F
K
T
R
N
J
E
I