← Baza słów
C1

fugitive

ˈfjuːdʒɪtɪv

noun

zbieg

zbʲɛk· rzeczownik
Również
uciekinier(m)
Definicja

A person who has escaped from a place or is in hiding, especially to avoid arrest or persecution.

Przykłady
The police are searching for the fugitive who escaped from prison.
Policja poszukuje zbiega, który uciekł z więzienia.
He lived as a fugitive for years, constantly changing his identity.
Przez lata żył jako uciekinier, ciągle zmieniając tożsamość.
Synonimy
escapeerunawayrefugee
Kolokacje
wanted fugitiveescaped fugitiveinternational fugitive

adjective

zbiegły

ˈzbʲɛɡwɨ· przymiotnik
Również
ulotny
Definicja

Running away or escaping, or lasting for only a short time.

Przykłady
He lived a fugitive existence, constantly moving from place to place.
Prowadził zbiegłe życie, ciągle przenosząc się z miejsca na miejsce.
Fugitive thoughts often cross our minds, quickly disappearing.
Ulotne myśli często przebiegają nam przez głowę, szybko znikając.
Synonimy
fleetingephemeraltransient
Kolokacje
fugitive thoughtsfugitive coloursfugitive dyes
Odkryj więcej słów

To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!

Swipe to trace the word

V
T
I
V
I
E
G
B
N
U
G
U
F
G
F
V
Zagraj dzisiejszą planszę