← Baza słów
C1

inherited

ɪnˈhɛrɪtɪd

adjective

odziedziczony

ɔd͡ʑɛd͡ʑiˈt͡ʂɔnɨ· przymiotnik
Również
wrodzony
Definicja

Received from a predecessor, as a genetic trait or property, rather than acquired.

Przykłady
She has an inherited talent for music.
Ona ma odziedziczony talent do muzyki.
The old house was an inherited property from his grandparents.
Stary dom był odziedziczoną nieruchomością po jego dziadkach.
Synonimy
hereditarygeneticbequeathed
Kolokacje
inherited wealthinherited traitinherited disease

verb

odziedziczył

ɔd͡ʑɛd͡ʑiˈt͡ʂɨw· czasownik
Również
odziedziczyły
Definicja

Received (money, property, or a title) as an heir at the death of the previous holder, or received (a characteristic) from one's parents.

Przykłady
He inherited a large sum of money from his aunt.
On odziedziczył dużą sumę pieniędzy po swojej ciotce.
She inherited her mother's beautiful blue eyes.
Ona odziedziczyła piękne niebieskie oczy po swojej matce.
Synonimy
receivedacquiredgot
Kolokacje
inherited a fortuneinherited a titleinherited traits
Odkryj więcej słów

To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!

Swipe to trace the word

G
E
T
I
D
I
N
C
K
S
R
H
W
K
W
E
Zagraj dzisiejszą planszę