B2
interrupt
/ˌɪntəˈrʌpt/
verb
przerywać
/pʂɛˈrɨvat͡ɕ/· czasownikRównież
przeszkadzać
Definicja
To stop the continuous progress of an activity or process, or to stop someone from speaking by saying or doing something.
Przykłady
Please don't interrupt me when I'm speaking.
Proszę, nie przerywaj mi, kiedy mówię.
The game was interrupted by rain.
Mecz został przerwany przez deszcz.
Kolokacje
interrupt a conversationinterrupt a meetingconstantly interrupt
Formy słowa
interruptedpast simpleinterruptingpresent participleinterruptsthird person singular
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
T
V
S
J
I
P
U
J
R
R
N
T
D
I
R
E