← Baza słów
C1

prerogative

prɪˈrɒɡətɪv

noun

prerogatywa

prɛrɔˈɡatɨva· rzeczownik
Również
przywilej(m)
Definicja

A special right or privilege that belongs to a particular person or group.

Przykłady
It's the manager's prerogative to hire and fire staff.
To prerogatywa menedżera, aby zatrudniać i zwalniać personel.
Choosing your own path is your prerogative.
Wybór własnej ścieżki to twój przywilej.
Synonimy
rightprivilegeentitlement
Kolokacje
royal prerogativepersonal prerogativesole prerogative
Odkryj więcej słów

To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!

Swipe to trace the word

V
V
E
A
P
I
T
A
E
R
O
A
E
R
G
J
Zagraj dzisiejszą planszę