← Baza słów
C1

rebuke

rɪˈbjuːk

verb

upominać

upɔˈmʲinat͡ɕ· czasownik
Również
strofowaćganić
Definicja

To speak angrily to someone because you disapprove of what they have said or done.

Przykłady
The teacher rebuked the student for cheating on the exam.
Nauczyciel upomniał ucznia za oszukiwanie na egzaminie.
He was publicly rebuked for his inappropriate comments.
Został publicznie zganiony za swoje niestosowne uwagi.
Synonimy
reprimandscoldadmonish
Kolokacje
sharply rebukesternly rebukepublicly rebuke

noun

nagana

naˈɡana· rzeczownik
Również
upomnienie(n)
Definicja

An expression of sharp disapproval or criticism.

Przykłady
He received a stern rebuke from his boss for missing the deadline.
Otrzymał surową naganę od szefa za niedotrzymanie terminu.
Her actions earned her a sharp rebuke from the committee.
Jej działania przyniosły jej ostrą naganę od komisji.
Synonimy
reprimandscoldingadmonition
Kolokacje
stern rebukesharp rebukepublic rebuke
Odkryj więcej słów

To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!

Swipe to trace the word

U
K
E
D
B
E
K
T
R
I
P
N
K
F
I
I
Zagraj dzisiejszą planszę