B1
rent
/rent/
verb
wynajmować
/vɨnajˈmɔvat͡ɕ/· czasownikRównież
dzierżawić
Definicja
To regularly pay money to use a house, room, or land that belongs to someone else.
Przykłady
We decided to rent a small apartment in the city center.
Zdecydowaliśmy się wynająć małe mieszkanie w centrum miasta.
They rent out their spare room to students during the academic year.
Wynajmują swój wolny pokój studentom w ciągu roku akademickiego.
Kolokacje
rent a carrent an apartmentrent out
noun
czynsz
/t͡ʂɨnʂ/· rzeczownikRównież
wynajem(m)
Definicja
A regular payment made by a tenant to a landlord for the use of property or land.
Przykłady
The rent for our office space is due on the first of every month.
Czynsz za nasze biuro jest płatny pierwszego dnia każdego miesiąca.
They couldn't afford the high rent in London.
Nie stać ich było na wysoki czynsz w Londynie.
Synonimy
lease paymentrental feehousing cost
Kolokacje
pay the renthigh rentmonthly rent
Formy słowa
rentedpast simplerentingpresent participlerentsthird person singular
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
V
N
W
W
E
R
T
M
L
K
D
I
I
U
C
D