C1
ridicule
/ˈrɪdɪkjuːl/
noun
ośmieszenie
Również
kpina(f)drwina(f)
Definicja
The subjection of someone or something to contemptuous and dismissive language or behaviour.
Przykłady
He faced public ridicule after his mistake.
Spotkało go publiczne ośmieszenie po jego błędzie.
Her ideas were met with ridicule from her colleagues.
Jej pomysły spotkały się z kpiną ze strony kolegów.
Kolokacje
subject to ridiculeobject of ridiculepublic ridicule
verb
ośmieszać
Również
wyśmiewaćdrwić
Definicja
To make fun of someone or something in a contemptuous or dismissive way.
Przykłady
It's not right to ridicule someone for their beliefs.
Nie jest w porządku ośmieszać kogoś za jego przekonania.
The comedian often ridicules politicians.
Komik często wyśmiewa polityków.
Kolokacje
ridicule someone publiclyridicule an idearidicule a person
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
F
U
N
E
L
C
I
D
E
M
I
R
U
C
S
N