C1
rupture
ˈrʌptʃə
verb
pękać
Również
rozerwaćzerwać
Definicja
To break or burst suddenly and violently, or to cause a break in a relationship or agreement.
Przykłady
The old pipe ruptured, causing a flood in the basement.
Stara rura pękła, powodując powódź w piwnicy.
He ruptured a tendon during the football match.
Zerwał ścięgno podczas meczu piłki nożnej.
The scandal threatened to rupture diplomatic relations.
Skandal groził zerwaniem stosunków dyplomatycznych.
Kolokacje
rupture a blood vesselrupture a ligamentrupture relations
noun
pęknięcie
Również
rozerwanie(n)zerwanie(n)
Definicja
An instance of breaking or bursting, or a break in friendly relations.
Przykłady
Doctors confirmed a rupture of the appendix.
Lekarze potwierdzili pęknięcie wyrostka robaczkowego.
The argument caused a complete rupture in their friendship.
Kłótnia spowodowała całkowite zerwanie ich przyjaźni.
Kolokacje
abdominal rupturecomplete rupturerupture of relations
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
U
E
S
H
R
T
U
E
U
P
K
A
R
I
T
I