← Baza słów
C1

supplicant

ˈsʌplɪkənt

noun

błagalnik

bwaˈɡalʲɲik· rzeczownik
Również
petent(m)
Definicja

A person who asks humbly and earnestly for something, often from a person in power or a deity.

Przykłady
The supplicant knelt before the king, begging for mercy.
Błagalnik uklęknął przed królem, prosząc o litość.
He approached the judge as a humble supplicant, hoping for a lenient sentence.
Podszedł do sędziego jako pokorny petent, mając nadzieję na łagodny wyrok.
Synonimy
petitionerpleaderbeggar
Kolokacje
humble supplicantdesperate supplicant

adjective

błagalny

bwaˈɡalnɨ· przymiotnik
Również
proszący(m)
Definicja

Humbly and earnestly asking for something; expressing supplication.

Przykłady
He made a supplicant gesture with his hands, hoping to be heard.
Wykonał błagalny gest rękami, mając nadzieję, że zostanie wysłuchany.
Her eyes held a supplicant look as she pleaded for forgiveness.
Jej oczy miały błagalny wyraz, gdy prosiła o przebaczenie.
Synonimy
imploringpleadingentreating
Kolokacje
supplicant tonesupplicant prayer
Odkryj więcej słów

To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!

Swipe to trace the word

G
G
T
K
U
S
N
O
V
P
A
C
R
P
L
I
Zagraj dzisiejszą planszę