C1
temperament
ˈtɛmpərəmənt
noun
temperament
Również
usposobienie(n)
Definicja
A person's or animal's nature, especially as it permanently affects their behaviour.
Przykłady
She has a very calm temperament, rarely getting angry.
Ona ma bardzo spokojny temperament, rzadko się złości.
His artistic temperament made him prone to mood swings.
Jego artystyczne usposobienie sprawiało, że był podatny na wahania nastroju.
Synonimy
Kolokacje
artistic temperamentcalm temperamentfiery temperament
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
A
M
B
R
E
R
E
T
P
E
N
A
M
T
B
E