B2
trust
/trʌst/
noun
zaufanie
/za.uˈfaɲɛ/· rzeczownikRównież
wiara(f)
Definicja
Firm belief in the reliability, truth, ability, or strength of someone or something.
Przykłady
It's hard to build trust after it's broken.
Trudno jest odbudować zaufanie po tym, jak zostało złamane.
She placed her trust in him completely.
Całkowicie mu zaufała.
Synonimy
Kolokacje
mutual trustearn trustbetray trust
verb
ufać
/ˈufat͡ɕ/· czasownikRównież
wierzyćzaufać
Definicja
To believe that someone or something is reliable, good, honest, or effective.
Przykłady
You can trust me to keep your secret.
Możesz mi zaufać, że dochowam twojej tajemnicy.
I don't trust him with my money.
Nie ufam mu z moimi pieniędzmi.
Synonimy
Kolokacje
trust someone withtrust your instinctstrust me
Formy słowa
trustedpast simpletrustspluraltrustingpresent participle
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
U
M
K
C
S
R
T
U
P
T
F
F
D
H
A
B