B2
encounter
/ɪnˈkaʊntə/
verb
spotykać
/spɔˈtɨkat͡ɕ/· czasownikRównież
napotykaćdoświadczać
Definicja
To unexpectedly meet someone or experience something difficult or new.
Przykłady
We encountered some difficulties during the journey.
Napotkaliśmy pewne trudności podczas podróży.
She encountered an old friend at the market.
Spotkała starego przyjaciela na targu.
Kolokacje
encounter problemsencounter difficultiesencounter resistance
noun
spotkanie
/spɔˈtkanʲɛ/· rzeczownikRównież
starcie(n)
Definicja
An unexpected meeting or a confrontation.
Przykłady
Their first encounter was quite awkward.
Ich pierwsze spotkanie było dość niezręczne.
The police had a violent encounter with the protesters.
Policja miała brutalne starcie z protestującymi.
Synonimy
Kolokacje
chance encounterclose encounterbrief encounter
Formy słowa
encounteredpast simpleencounteringpresent participleencountersthird person singular
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
O
F
N
U
L
T
A
O
E
R
E
C
O
K
H
N