A1
face
/feɪs/
noun
twarz
/tfas/· rzeczownikRównież
oblicze(n)powierzchnia(f)
Definicja
The front part of a person's head, from the forehead to the chin, or the front surface of an object.
Przykłady
She washed her face before going to bed.
Umyła twarz przed pójściem spać.
The clock has a round face.
Zegar ma okrągłą tarczę.
Synonimy
Kolokacje
make a faceface creamlose face
verb
stać twarzą do
/stat͡ɕ ˈtfazɔ dɔ/· czasownikRównież
mierzyć się zstawiać czoła
Definicja
To have your face or front pointing towards something, or to deal with a difficult situation or person.
Przykłady
The house faces south.
Dom stoi twarzą na południe.
We have to face the truth.
Musimy zmierzyć się z prawdą.
Kolokacje
face a challengeface the musicface a problem
Formy słowa
facedpast simplefacespluralfacingpresent participle
Odkryj więcej słów
To słowo jest częścią bazy Leksogramu obejmującej angielskie słowa od poziomu A1 do C1 z polskimi tłumaczeniami, wymową IPA, definicjami i przykładami. Znajdź je na dzisiejszej planszy!
Swipe to trace the word
F
A
F
E
S
F
C
I
E
C
I
I
T
G
W
G